Περίληψη Άρθρου:

Μια διεθνής συνεργασία επιδιώκει να καινοτομήσει το μέλλον του τρόπου με τον οποίο ο καλύτερος μηχανικός φίλος του ανθρώπου αλληλεπιδρά με τον ιδιοκτήτη του, χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό τεχνητής νοημοσύνης και υπολογιστών ακμής που ονομάζεται νοημοσύνη ακμής. Ο γενικός στόχος του έργου είναι να κάνει τον σκύλο να «ζωντανέψει» με την προσαρμογή φορητών συσκευών ανίχνευσης που μπορούν να ανιχνεύουν φυσιολογικά και συναισθηματικά ερεθίσματα που είναι συνυφασμένα με την προσωπικότητα και τα χαρακτηριστικά του ατόμου, όπως η εσωστρέφεια, ή παροδικές καταστάσεις, όπως ο πόνος και τα επίπεδα άνεσης.

Κύρια σημεία του άρθρου:

• Διεθνής συνεργασία επικεντρώθηκε στη βελτίωση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ ανθρώπων και μηχανικών συντρόφων, συγκεκριμένα σκύλων.
• Χρησιμοποιεί ένα μείγμα τεχνητής νοημοσύνης και "υπολογιστές ακμής" που αναφέρεται ως ευφυΐα ακμής.
• Στόχος είναι να κάνουν τα μηχανικά σκυλιά "ζωντανά" μέσω της προηγμένης τεχνολογίας.
• Ενσωματώνει φορητές συσκευές ανίχνευσης για την παρακολούθηση των φυσιολογικών και συναισθηματικών ερεθισμάτων.
• Οι αλληλεπιδράσεις προσαρμογών βασίζονται στα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του ιδιοκτήτη, όπως η εσωστρέφεια.
• Συναισθηματικές καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του πόνου και των επιπέδων άνεσης θεωρούνται μεταβατικές.

Αναλυτικά το άρθρο: 

Μια διεθνής συνεργασία επιδιώκει να καινοτομήσει το μέλλον του τρόπου με τον οποίο ο καλύτερος μηχανικός φίλος του ανθρώπου αλληλεπιδρά με τον ιδιοκτήτη του, χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό τεχνητής νοημοσύνης και υπολογιστών ακμής που ονομάζεται νοημοσύνη ακμής. Το έργο χρηματοδοτείται μέσω μονοετούς επιχορήγησης από το Ινστιτούτο Τεχνολογιών του Μέλλοντος (IFT), μια συνεργασία μεταξύ του Ινστιτούτου Τεχνολογίας του Νιου Τζέρσεϊ (NJIT) και του Πανεπιστημίου Ben-Gurion του Νεγκέβ (BGU).

Η επίκουρη καθηγήτρια Kasthuri Jayarajah στο Κολέγιο Πληροφορικής Ying Wu του NJIT ερευνά πώς να σχεδιάσει ένα κοινωνικά υποβοηθητικό μοντέλο του ρομποτικού σκύλου Unitree Go2 που θα προσαρμόζει δυναμικά τη συμπεριφορά του και τη φύση των αλληλεπιδράσεων με βάση τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων με τους οποίους αλληλεπιδρά.

Ο γενικός στόχος του έργου είναι να κάνει τον σκύλο να «ζωντανέψει» με την προσαρμογή φορητών συσκευών ανίχνευσης που μπορούν να ανιχνεύουν φυσιολογικά και συναισθηματικά ερεθίσματα που είναι συνυφασμένα με την προσωπικότητα και τα χαρακτηριστικά του ατόμου, όπως η εσωστρέφεια, ή παροδικές καταστάσεις, όπως ο πόνος και τα επίπεδα άνεσης.

Η εφεύρεση θα έχει αντίκτυπο στο σπίτι και στις εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης στην καταπολέμηση της μοναξιάς στον ηλικιωμένο πληθυσμό και θα αποτελέσει βοήθημα στη θεραπεία και την αποκατάσταση.

Οι αρχικές εργασίες της Jayarajah, όπου τα ρομποτικά σκυλιά κατανοούν και ανταποκρίνονται στις ενδείξεις χειρονομιών από τους συντρόφους τους, θα παρουσιαστούν στο Διεθνές Συνέδριο για τα Ευφυή Ρομπότ και Συστήματα (IROS) αργότερα φέτος.

Η συν-αρχική ερευνήτρια Shelly Levy-Tzedek, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσικοθεραπείας του BGU, είναι έμπειρη ερευνήτρια και ηγέτης στη ρομποτική αποκατάστασης, με έμφαση στη μελέτη των επιπτώσεων της ηλικίας και της ασθένειας στον έλεγχο του σώματος.

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι φορητές συσκευές είναι όλο και πιο προσιτές και καθημερινά μοντέλα, όπως τα ακουστικά, μπορούν να επανασχεδιαστούν για να εξάγουν τις καταστάσεις των χρηστών, όπως η εγκεφαλική δραστηριότητα και οι μικροεκφράσεις.

Το έργο αποσκοπεί στο συνδυασμό τέτοιων πολυεπίπεδων φορητών αισθητήρων με παραδοσιακούς αισθητήρες ρομπότ (π.χ. οπτικούς και ακουστικούς) για την αντικειμενική και παθητική παρακολούθηση των χαρακτηριστικών του χρήστη.

Σύμφωνα με την Jayarajah, ενώ η ιδέα των κοινωνικά υποβοηθητικών ρομπότ είναι συναρπαστική, η μακροχρόνια συνεχής χρήση αποτελεί πρόκληση λόγω κόστους και κλίμακας.

«Τα ρομπότ όπως το Unitree Go2 δεν είναι ακόμη έτοιμα για μεγάλες εργασίες τεχνητής νοημοσύνης. Έχουν περιορισμένη επεξεργαστική ισχύ σε σύγκριση με τα μεγάλα σύνολα GPU, όχι πολλή μνήμη και περιορισμένη διάρκεια ζωής της μπαταρίας», δήλωσε.

Τα αρχικά βήματα του έργου περιλαμβάνουν την αξιοποίηση της παραδοσιακής συγχώνευσης αισθητήρων, καθώς και τη διερεύνηση προσεκτικά σχεδιασμένων αρχιτεκτονικών βασισμένων στη βαθιά μάθηση, οι οποίες θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη φορητών αισθητήρων βασικής χρήσης για την εξαγωγή χαρακτηριστικών του χρήστη και την προσαρμογή των εντολών κίνησης.

Πηγή: Researchers leveraging AI to train (robotic) dogs to respond to their masters